Διεθνείς ποικιλίες και εθνική ταυτότητα

Διεθνείς ποικιλίες και εθνική ταυτότητα

Πριν από καιρό διάβασα σε μια συνέντευξη που έδωσε στον ελληνικό τύπο ο διάσημος οινολόγος από το Bordeaux, Michel Rolland, ότι είναι δύσκολο να εξοικειωθούν οι καταναλωτές άλλων χωρών με τις γηγενείς μας ποικιλίες. Σαν επακόλουθο, ένα ελληνικό κρασί μπορεί πιο εύκολα να πουληθεί, όταν περιέχει κάποια από τις γνωστές διεθνείς ποικιλίες. 

Αυτή η δήλωση μπορεί να βρει ένθερμους υποστηρικτές, αλλά και μαινόμενους αντιπάλους. Θα μπορούσαν επίσης να γραφτούν πολλές σελίδες, ωστόσο αναρωτιέμαι ποια διεθνής ποικιλία θα μπορούσαμε να πούμε ότι έχει προσαρμοστεί στην χώρα μας, έτσι ώστε να αποτελέσει πόλο έλξης για κάποιον οινόφιλο σε κάποια αγορά του κόσμου?

Ακούω κάποιες κακές φωνές που λένε καμία, αλλά δεν συμφωνώ.

Από τις ερυθρές το syrah όχι μόνο καλλιεργείται με ευκολία σε όλη την χώρα από βορρά προς νότο, αλλά μας έχει δώσει και δείγματα με γεμάτο σώμα, πλούτο αρωμάτων και ενσωματωμένες τανίνες. Από το ιστορικό Syrah του Porto Carras της δεκαετίας του ενενήντα που μετά από τόσα χρόνια έχει αποδείξει την δυνατότητα να εξελιχθεί στον χρόνο, έχουμε σήμερα παραδείγματα με πληθωρικό ώριμο φρούτο και σαγηνευτικά αρώματα βιολέτας όπως το Emphasis Syrah 2008 του Κτήματος Παυλίδη (Δράμα)  και την Φλέβα 2007 του Κτήματος Σκούρα (Πελοπόννησος). 

Από την Αταλάντη με εντυπωσίασε το Syrah 2007 του Κτήματος Χατζημιχάλη, όταν το δοκίμασα πριν από μερικές ημέρες. Ενώ στα πρώτα χρόνια της ζωής του ξεχείλιζε από αρώματα κόκκινων φρούτων και βατόμουρου, σήμερα έχει ξεδιπλώσει αρώματα από Cigar box, ή, αν θέλετε, φύλλα καπνού και η παλέτα είναι γεμάτη φρεσκάδα από σπασμένα φρούτα που υποδεικνύει ότι είναι επάνω στο πλατο της ωριμότητας του (του εύχομαι να είναι μεγάλο). 

Τα τελευταία χρόνια με μεγάλη μου ευχαρίστηση βλέπω εγχώριες εκδοχές αλλά Cotie –Rotie, δηλαδή συνοινοποίηση syrah με μικρή ποσότητα του λευκού viognier (μέχρι 10%). Δυο τέτοια παραδείγματα είναι το Evangelo από το Κτήμα Γεροβασιλείου και ο Άγιος Χρόνος από το Κτήμα Αβαντίς. Τα δυο αυτά κρασιά εκτός από το λαμπερό χρώμα, παρουσιάζουν μοναδική ισορροπία όγκου και κομψότητας (αρωματικής αλλά και στόματος).

Τέλος, το syrah είναι ένας πολύ εργατικός συνεργάτης. Με τις ελληνικές ποικιλίες όπως το αγιωργίτικο (S του Κτήματος Γαία), με το ξινόμαυρο στον Διάπορο του Κτήματος Κυρ-Γιάννη και στο Κτήμα Άλφα με το κλασσικό πλέον χαρμάνι syrah-merlot-ξινόμαυρο. Με τις εισαγόμενες ποικιλίες έχουμε παραδείγματα GSM (Grenache, syrah, mourvedre). Το Κτήμα Μανουσάκη από την Κρήτη είναι ουσιαστικά αφιερωμένο σε αυτές τις ποικιλίες

Κλείνοντας θα ήθελα να υπενθυμίσω τις πάρα πολλές εκδοχές, που βρίσκουμε  σε ροζε, μια κατηγορία σε άνοδο διεθνώς, και μια ιδιαίτερη οινοποίηση blanc de noir ( λευκό κρασί από κόκκινα σταφύλια) που έχουμε από το κτήμα Εύχαρις.

Ό,τι αποστολή έχουμε αναθέσει, δηλαδή στην ποικιλία αυτή, την έχει εκτελέσει με επιτυχία και αυτό μας λέει πολλά για το μέλλον.

 

Γιάννης Μακρής AIWS

Απόφοιτος WSET Diploma,

Διευθυντής Wine Restaurant “Βασίλαινας’’

 

Eικόνα: Sunpack