Επαγγελματικό γεύμα και savoir vivre

Επαγγελματικό γεύμα και savoir vivre

Από τον Χρήστο Ζαμπούνη,

Το business lunch, όπως έχει διεθνώς καταχωρισθεί, αποτελεί μια λαμπρή ευκαιρία δημιουργίας και συσφίξεως επιχειρηματικών σχέσεων. Ιδού ορισμένοι ασφαλείς κανόνες για την απρόσκοπτη διεξαγωγή του.

1. Όταν προσκαλούμε, λαμβάνουμε υπόψιν τον τόπο όπου ζει ή εργάζεται ο καλεσμένος μας. Π.χ. εάν η έδρα του είναι στην Κηφισιά και η δική μας στον Πειραιά, δεν τον καλούμε στο Μικρολίμανο. Μοιράζουμε την απόσταση.

2. Προτιμούμε για ευνόητους λόγους εστιατόρια όπου έχουμε ξαναπάει.
3. Αποφεύγουμε - εκτός εξαιρέσεων- τον αρχοντοχωριατισμό των πανάκριβων εστιατορίων, δήθεν για να εντυπωσιάσουμε.
4.Τα μεσημεριανά γεύματα είναι κατά κανόνα γαστρονομικώς ελαφρύτερα από τα βραδινά. Και στις δύο περιπτώσεις πάντως δεν συνιστάται η υπερκατανάλωση αλκοόλ, ούτε το πολύ φαγητό.
5. Προαιωνίως οι επαγγελματικές συζητήσεις εκκινούν με γενικότητες, αλλά φρόνιμο είναι να μην τοποθετείται κανείς διχαστικά σε θέματα όπως τα πολιτικά κόμματα, οι ποδοσφαιρικές ομάδες ή έριδες της επικαιρότητος, όπως μνημονιακοί-αντιμνημονιακοί.
6. Ο προσκεκλημένος αποφεύγει να παραγγέλνει τα ακριβότερα πιάτα στον κατάλογο και ο προσκαλών να του προτείνει τα φθηνότερα.
7. Προσκαλών και προσκεκλημένος δέον να σέβονται τους βασικούς κανόνες καλής συμπεριφοράς, π.χ. να μην μιλούν με το στόμα γεμάτο, ούτε να σκύβουν το κεφάλι μέσα στο πιάτο. Αντιθέτως, το να βουτήξουν το ψωμί στη σάλτσα δεν θεωρείται πλέον ποινικό αδίκημα.
8. Δεν είναι ντροπή να ζητήσουμε τιμολόγιο μαζί με τον λογαριασμό, αφού είναι δεδομένο ότι το γεύμα το περνάμε στα έξοδα, χωρίς να παραλείπουμε το φιλοδώρημα. Η πληρωμή πάντως πρέπει να γίνεται διακριτικά.
9. Είναι τουλάχιστον ατυχές να βγάλουμε την αριθμομηχανή να διακριβώσουμε την ακρίβεια του λογαριασμού!
10. Τέλος, μετά από δεκαετίες φεμινιστικών αγώνων έχει γίνει αποδεκτό οι γυναίκες να πληρώνουν τον λογαριασμό, εφόσον προσκαλούν.