Ο Βαγγέλης Μωραΐτης στο ΜΑΜΑ ΠΕΙΝΑΩ!

Ο Βαγγέλης Μωραΐτης στο ΜΑΜΑ ΠΕΙΝΑΩ!

Ήρθε από τη Μήλο για να κυνηγήσει το όνειρό του! Μπορεί η μαγειρική να μην ήταν ο πρωταρχικός του στόχος, αλλά σίγουρα έγινε τρόπος ζωής. Μέσα στη κουζίνα, όταν δημιουργεί νιώθει ευτυχισμένος! Ο λόγος για τον Βαγγέλη Μωραΐτη, ένα νέο πρόσωπο στο χώρο της μαγειρικής, που υπόσχεται πολλά και μοιράζεται μαζί μας  τη δική του ιστορία!

Από την Όλγα Λούλια και τον Τάσο Αντωνίου, Φωτογραφίες: Γιώργος Γεωργουλάκης

 

Πριν ασχοληθείτε με τη μαγειρική, τι στόχους είχατε;

Από μικρός είχα πάθος με τη σκοποβολή, και έφυγα από τη Μήλο στα 15 μου για να ακολουθήσω το όνειρό μου. Κατάφερα μετά από πολύ δουλειά και επιμονή να κατακτήσω τη 3η θέση στο πανελλήνιο πρωτάθλημα. Πέρασα στο ΤΕΙ μηχανολογίας, και ξεκίνησα τις σπουδές μου σαν μηχανολόγος, ενώ παράλληλα εργαζόμουν σε διάφορα εστιατόρια για τα έξοδά μου. Όσο περισσότερο ερχόμουν σ'επαφή με τον χώρο του φαγητού, τόσο εξαπλωνόταν το μικρόβιο της μαγειρικής μέσα μου. Έτσι λοιπόν ενώ ήμουν στο 4ο έτος της σχολής, δηλαδή λίγο πριν το πτυχίο, αποφάσισα να ασχοληθώ επαγγελματικά με την μαγειρική. Άν κι ήταν μια δύσκολη οικονομικά περίοδος για μένα, πλέον το είχα πάρει απόφαση και δεν με σταματούσε τίποτα. Το αποφάσισα λοιπόν, πούκλησα την μηχανή μου κι έτσι μπόρεσα να γραφτώ σε μια σχολή μαγειρικής. Και το όνειρο μόλις ξεκίνησε...

 

Πότε συνειδητοποιήσατε ότι θέλετε να ασχοληθείτε με τη μαγειρική επαγγελματικά;

Από μικρός δούλευα στο καφενείο της μητέρας μου. Όμως δεν υπήρξε ούτε συγκεκριμένος λόγος, ούτε κάποια αφορμή απλά όταν ήρθε η στιγμή να αποφασίσω για εμένα, το τι πραγματικά θέλω να κάνω στη ζωή μου και για τι θα θυσιάσω πράγματα, τότε απλά ακολούθησα αυτό που μου αρέσει να κάνω κι αυτό που αγαπώ, δηλαδή έκανα το χόμπι μου επάγγελμα, έγινα μάγειρας. Πιστέυω ότι έιναι στο dna του κάθε ανθρώπου να κάνει κάτι, και στο δικό μου είναι η μαγειρική.

 

Πότε μαγειρέψατε για πρώτη φορά; Μείνατε ευχαριστημένος από το αποτέλεσμα;

Μαγείρεψα για πρώτη φορά στη ζωή μου όταν ήμουν 8 χρονών. Έφτιαξα μακαρόνια, δεν θυμάμαι όμως αν έφτιαξα και κάποιο είδος ‘’σάλτσας’’, αλλά θυμάμαι χαρακτηριστικά τη μητέρα μου να φωνάζει γιατί φοβόταν μη καώ!

 

Πως αποφασίσατε να πάτε στο ‘’Master Chef’’;

Δεν το σκέφτηκα ιδιαίτερα, το είχα δει στο εξωτερικό κι αν γινόταν στην Ελλάδα ήθελα να πάρω μέρος, κι έτσι έγινε.

 

Πώς ήταν η εμπειρία; Τι αποκομίσατε από το παιχνίδι αυτό;

Ήταν κάτι το ιδιαίτερο, και χαίρομαι που συμμετείχα. Με είχαν κόψει δύο φορές και ξαναμπήκα στο παιχνίδι! Από την αρχή ήθελα να αποκομίσω όσο περισσότερες γνώσεις μπορούσα από τους κριτές – σεφ, να μάθω πώς να αγωνίζομαι για να κατακτήσω κάτι που ήδη κάνω. Και πραγματικά έμαθα πολλά!

 

Το αγαπημένο σας συστατικό;

Μου αρέσει υπερβολικά η κανέλλα, είναι πολύ γλυκιά αλλά και πολύ πικρή.

 

Αγαπημένη κουζίνα;

Η Ιταλική, η Ασιατική και η Μεσογειακή.

 

Προτιμάτε το γλυκό ή το αλμυρό;

Το αλμυρό με μία πινελιά γλυκού!

 

Γεύμα ή δείπνο;

Δείπνο φυσικά!

 

Τι μουσική προτιμάτε όταν μαγειρεύετε;

Έντεχνη και ροκ!

 

Ποιό πιάτο θεωρείτε αφροδισιακό;

Λατρεύω τα θαλασσινά και πιστεύω πως είναι αφροδισιακά. Αλλά γενικά θα πρέπει αν είναι ολοκληρωμένο το δείπνο για να είναι αφροδισιακό!

 

Έχετε κάποιο πρότυπο στο χώρο της μαγειρικής;

Ναι, και φυσικά είναι ο Jamie Oliver! Θαυμάζω επίσης τον Τσελεμεντέ!

 

Υπάρχουν κάποια άτομα – σταθμοί στη ζωή σας;

Σίγουρα οι γονείς μου! Μετά θα βάλω τους προπονητές μου στην σκοποβολήμ την Τίνα και τον Κώστα που με έμαθαν να επιμένω και να υπομένω μέχρι την στιγμή της επιτυχίας. Επίσης ο Νεκτάριος Βουράκης (pastry chef) που ήταν ο πρώτος άνθρωπος που με βοήθησε σττην επιλογή σπουδών μαγειρικής και φυσικά ο κος Λευτέρης Λαζάρου. Ακόμα θυμάμαι τα λόγια του στην οντισιόν του master chef πως θα με αναλάβει και θα με φθάσει ψηλά, και κράτησε τον λόγο του αφού μου έδωσε την ευκαιρία, εκτός παιχνιδιού, να εργάζομαι στο πολυβραβευμένο Βαρούλκο εδώ και 8 μήνες, μαθαίνοντάς μου κάθε μέρα νέα πράγματα.

 

Ο έρωτας περνά από το στομάχι;

Φυσικά κι ειδικά για μένα αφού είναι και το δυνατότερο όπλο μου να κάνω ένα δείπνο σε μια κοπέλα έτσι ώστε να την εντυπωσιάσω. Και μπορώ να πω πως πιάνει...αν πετύχει η συνταγή.

 

Έχετε κάποιο όνειρο ως μάγειρας;

Πολλά που δεν χωράνε σε μια συνέντευξη. Αυτό που ονειρεύοναιμ θέλω και πιστεύω πως θα το καταφέρω είναι να διδάξω, να μεταφέρω σε άλλα άτομα αυτό που αγαπώ, την μαγειρική και μάλιστα σε μια ξεχωριστή κατηγορία ανθρώπων, στα άτομα με ειδικές ανάγκες και σε εκείνα που αντιμετώπισαν κάποιες άτυχες στιγμέςμ όπως οι κρατούμενοι, Ο λόγος που επικεντρώνομαι σε αυτούς τους συνανθρώπους μας είναι επειδή πιστεύω πως εκεί υπάρχουν άτομα που πραγματικά έχουν την ανάγκη να εκφραστούν και μπορούν να το κάνουν μέσα από τη γέυση και τη μαγειρική και μέσω αυτής να οδηγηθούν σ'ένα διαφορτικό δρόμο.