Το γευστικό καλοκαίρι μου

Το γευστικό καλοκαίρι μου

Επιμέλεια: Τάσος Αντωνίου


Kαλοκαίρι χωρίς φαγητό γίνεται; Δε γίνεται! Ζητήσαμε από μερικά αγαπημένα πρόσωπα να μοιραστούν μαζί μας τις δικές τους καλοκαιρινές γευστικές εμπειρίες!


Κωνσταντίνος Τζούμας, ηθοποιός

Το γευστικό καλοκαίρι μου

Είχαμε κάνει κόμμα με τις δύο αδελφές μου. Τη μια την περνάω τέσσερα χρόνια και την άλλη οκτώ. Αποφασίσαμε λοιπόν οι τρεις μας ότι τα γεμιστά και γενικά τα λαδερά είναι για τους συνταξιούχους που παραθερίζουν στο Λουτράκι, τους ηλικιωμένους στην Αιδηψό και πάει λέγοντας. Τα φασολάκια έχουν κλωστές, οι μπάμιες μύξες, οι μελιτζάνες είναι πικρές και τα κολοκυθάκια έχουν γένια. Επίσης τα ψάρια έχουν κόκαλα. Η μητέρα μου για να με πείσει το αντίθετο έβαζε το ψάρι στο στόμα της και μου έλεγε «να παιδί μου, μη φοβάσαι, δεν έχει κόκαλα». Α ναι, και τα όσπρια είναι για τους πτωχούς. Δεν τα θέλαμε καθόλου. Δεν ήμαστε πάμπλουτοι, αλλά τέλος πάντων δεν μας άρεσαν γιατί τα βλέπαμε σε σπίτια πτωχών, τότε το ‘50 στον Πειραιά. Εμάς μας άρεσαν οι πατάτες οι τηγανητές, τα μπιφτέκια και τα μακαρόνια. Κλασικά πράγματα.

Φτάνουμε στην εφηβεία και το rock’n’roll. Δεν δίναμε σημασία στο φαγητό. Τρώγαμε ελάχιστα. Μετά τα ξενύχτια το τελευταίο πράγμα που σε ενδιαφέρει είναι το φαγητό. Κάτι τοστ τρώγαμε και κάτι μακαρονάδες, αργά τη νύχτα. 

Μεγαλώνοντας, βρισκόμαστε με τη γυναίκα μου στη Νέα Υόρκη, όπου διατηρούσε μπουτίκ. Η ίδια δεν μαγείρευε, δεν προλάβαινε και δεν την αφορούσε δηλαδή, γι’αυτό και ξεκινήσαμε να τρώμε 2 φορές την ημέρα έξω σε γαλλικά, ιταλικά, κινέζικα, καμιά φορά και ελληνικά εστιατόρια. Εκεί ανακάλυψα τα υπέροχα πράγματα που είχα χάσει στα χρόνια της νιότης μου. Γιατί στα σοφιστικέ εστιατόρια της Νέας Υόρκης τα πράγματα που έχαιραν μεγάλης εκτίμησης ήταν ένα μπολ φακές για κυρίως πιάτο και λαδερά φασολάκια στον ατμό με βούτυρο που έλιωναν. Τόσο γευστικά ώστε μου έκαναν μεγάλη εντύπωση. Να λοιπόν πώς τα όσπρια ξαναμπήκαν στη ζωή μου. Ξαφνικά ό,τι δεν γούσταρα ποτέ άρχισε να φαντάζει εξωτικό στη γεύση και στο στόμα.

Έτσι εξοικειώθηκα με το να τρώω τα πάντα. Τώρα τρώω τα πάντα, απολαμβάνω τα πάντα και δεν τρελαίνομαι για ιδιαίτερες επιδόσεις τύπου Nouvelle Cuisine, ούτε για δείπνα fusion. Όχι ότι δεν τα έχω δοκιμάσει, αλλά το να βρει κανείς καλό φαγητό δεν είναι δύσκολο. Εξακολουθώ να τρώω 2 φορές την ημέρα έξω οπότε είναι εύκολο για μένα να μάθω πού έχει καλό φαγητό σ’αυτήν την πόλη.

Αυτό που είναι δύσκολο είναι να εφιστήσω την προσοχή των νέων ανθρώπων που κάνω παρέα προς το φαγητό. Θα προτιμούσαν να είναι σε ένα μπαράκι με ένα ποτάκι, όπως μου λένε χαρακτηριστικά. Εγώ παλιά με το ποτάκι και το μπαράκι είχα συνδυάσει, όχι απαραίτητα με αυτό το υποκοριστικό, το φλερτ. Όταν μεγαλώνεις, δεν είναι ότι σταματάς να φλερτάρεις, αλλά ότι δεν ξέρεις τον λόγο για τον οποίο το κάνεις. Παλιά είχες κάτι στο μυαλό σου. Μεγαλώνοντας, αυτό δεν είναι πια κυρίαρχο, οπότε έχει μείνει κεκτημένη ταχύτητα και το κάνεις από χούι. Όπως και το καλό ντύσιμο. Συνέχεια μου λένε ότι είμαι εξαιρετικά ντυμένος. Από συνήθεια, απαντάω. Στην αρχή έκανα επίδειξη στα κορίτσια στα πάρτυ. Μετά, διαπίστωσα ότι αν είσαι καλοντυμένος  κρατάς σε απόσταση τους κανιβάλους, τους ατσούμπαλους και όλα αυτά τα ζαβαρακατρανέμια της ανθρώπινης φυλής. Κάπως έτσι λοιπόν πορεύομαι όσον αφορά τη γεύση και τα γούστα.


Άλεξ Κάβδας, παρουσιαστής

Το γευστικό καλοκαίρι μου

Το καλύτερο καλοκαιρινό γεύμα που μπορεί να μου προσφέρει κανείς είναι αυτό του ταβερνείου: φρέσκο ψωμάκι, χωριάτικη, τυροκαυτερή, χταποδάκι στα κάρβουνα κι όλα τα συναφή μεζεκλίκια, πάντα συνοδεία μπίρας! Το αγαπημένο μου πιάτο του καλοκαιριού (ίσως και της χρονιάς) όμως, είναι το γενέθλιο γλυκό που συνηθέστερα επιμελείται η μάνα, μητέρα, μαμά. Το νέο έτος ζωής με βρίσκει σχεδόν πάντα κρατώντας ένα ταψί σπιτικού γλυκού, εν προκειμένω στη φωτογραφία δροσερό cheesecake με μαρμελάδες από κόκκινα φρούτα και καβουρδισμένο μπισκότο για βάση, την κρέμα θα έπρεπε απλά να τη δοκιμάσετε!


Μυρτώ Κάζη, παρουσιάστρια

Το γευστικό καλοκαίρι μου

Το καλοκαίρι για εμένα σηματοδοτεί το τέλος οποιασδήποτε σκέψης έχει να κάνει με δίαιτα και διατροφή. Καλοκαίρι σημαίνει χαλάρωση, απελευθέρωση και... φαγητό! Επιτέλους έχω χρόνο για πρωινό! Αν είμαι διακοπές με την παρέα μου, συνήθως το πρωί τρώμε.. τηγανητά αυγά! Αυτό είναι ένα είδος "παράδοσης". Αν είμαι με τους γονείς μου στις Σπέτσες, τρώμε το κλασικό μαμαδίστικο πρωινό, φρυγανισμένο ζεστό ψωμάκι, nutella, καφεδάκι και στυμμένη πορτοκαλάδα. Οι κραιπάλες συνεχίζονται στην παραλία, οπωσδήποτε με 2-3 καφέδες και snacks που προσπαθώ να τα περιορίσω σε φρουτοσαλάτες μπας και γλιτώσω κάτι από την θερμιδική έκρηξη! Βέβαια δεν μπορώ να σας πω ψέματα, έχω φάει και τυλιχτό γύρο κοτόπουλο κάτω από την ομπρέλα! Το βράδυ όπως καταλαβαίνετε, κάτι η θάλασσα, κάτι οι ρακέτες και οι βουτιές... πεινάω! Μαμά, Πεινάω! Στο νησί, πείτε μου εσείς, σε τι να αντισταθώ; Στα θαλασσινά, στη χωριάτικη, στις γαριδομακαρονάδες, στις τηγανητές πατάτες.. σε τι; Στα Κουφονήσια για παράδειγμα που πηγαίνω κάθε χρόνο εδώ και αρκετά χρόνια, οι αστακομακαρονάδες είναι και ολόφρεσκες και πολύ προσιτές. Οπότε... το έγκλημα γίνεται καθημερινότητα!

 

Γεωργία Δώδου, Διεύθυνση Επικοινωνίας Σάνη ΑΕ

Το γευστικό καλοκαίρι μου

Καλοκαίρι για μένα σημαίνει πολλά ''νόστιμα'' πράγματα. Καταρχήν σημαίνει γυμνά πόδια και πατούσες στην άμμο και στο γρασίδι, ταβερνάκι πάνω στο κύμα, ντομάτα από τον μπαξέ με χοντρό αλάτι και ελαιόλαδο, τσίπουρο με γλυκάνισο γιατί εμείς στη Β. Ελλάδα έτσι μας αρέσει, γαύρο τηγανητό -με τηγάνι που θυμίζει την πιο φίνα τεμπούρα- και αλμυρό τσίρο με άνηθο και μπαλσάμικο. Απλά πράγματα που λέει και η διαφήμιση. Αλλά με ουσία και σίγουρα με γεύση.

Φυσικά πρέπει να συμπληρώσω τα μύδια που πρέπει να είναι από την Ολυμπιάδα γιατί είναι τα πιο ζουμερά και νόστιμα. Τηγανητά ή με το κέλυφος αχνιστά. Ο πιο συναρπαστικός μεζές του καλοκαιριού με λευκό κρασί παγωμένο. Και όταν θέλω να ''το ρίξω και λίγο έξω'' κάνω βουτιές στο υπέροχο ζουμάκι με ζυμωτό ψωμί.