Όταν ήμασταν μικροί μας έμαθαν πως ο Θεός χρειάστηκε εφτά ημέρες για τη δημιουργία του κόσμου. Και το φαγητό; Πότε ακριβώς το επινόησε; Είναι τελικά το φαγητό ύψιστο αγαθό; Μέσα από ορισμένες θρησκευτικές αναφορές, αλλά κι από έργα τέχνης, το ΜΑΜΑ ΠΕΙΝΑΩ! αποδεικνύει πως το φαγητό είναι θεϊκή επινόηση.
Όλα άρχισαν από ένα μήλο… ένα λαχταριστό κόκκινο μήλο, που αποτελεί την πρώτη αναφορά τροφής στην Παλαιά Διαθήκη και που αθόρυβα δηλώνει πως το φαγητό είναι τελικά γνώση. Ο Θεός έδωσε ρητή εντολή στους Πρωτόπλαστους να μην δοκιμάσουν τα μήλα του δέντρου της σοφίας. Όμως η Εύα δεν μπόρεσε αντισταθεί στην ελκυστική όψη του και παρασύροντας και τον Αδάμ, τελικά δάγκωσαν το μήλο κι εκδιώχθηκαν από τον κήπο της Εδέμ.
«Μάννα εξ ουρανού» είδε ο λαός του Ισραήλ να του προσφέρεται μετά την έξοδό του από την Αίγυπτο. Διαβαίνοντας την έρημο του Σινά κι οδηγούμενοι από τον Μωυσή, οι Ισραηλίτες διαμαρτύρονταν για την έλλειψη τροφής που τους οδηγούσε σταδιακά σε εγκατάλειψη των δυνάμεων τους. Ακούγοντας τους ο Θεός τους υπόσχεται, μέσω του Μωυσή, ότι το βράδυ θα γευτούν κρέας και το πρωί ψωμί. Έτσι λοιπόν κάθε μέρα και για σαράντα χρόνια μέχρι να οδηγηθεί στη γη της Κανά ο λαός του Ισραήλ τρεφόταν με αγαθά σταλμένα από τον ουρανό.
Και η αποστολή θεόσταλτου φαγητού συνεχίστηκε. Κοντά στη λίμνη της Γαλιλαίας, ο Ιησούς, περιτριγυρισμένος από πλήθος πιστών, δίδασκε τον θείο λόγο και θεράπευσε τους ανήμπορους. Κι όταν έπεσε το βράδυ, ο Ιησούς σπλαχνίστηκε το πεινασμένο πλήθος, ευλόγησε και πολλαπλασίασε πέντε άρτους και δύο ψάρια, έτσι ώστε να σιτιστούν πέντε χιλιάδες άτομα.
Αν αναρωτιέστε ποιος μαγειρεύει στον Παράδεισο, η απάντηση είναι οι άγγελοι. Αγγελιοφόροι κι υπηρέτες του Θεού, μπαίνουν στην κουζίνα τους, την επονομαζόμενη «Κουζίνα των αγγέλων», αποκύημα της φαντασίας του Ισπανού ζωγράφου Bartolomé Esteban Murillo, και δημιουργούν, με ομαδικό πνεύμα και σε γιορτινή ατμόσφαιρα, θεϊκά πιάτα. Κι αν ο Ισπανός καλλιτέχνες τους φαντάζετε να μαγειρεύουν στα σύννεφα, δυο αιώνες σχεδόν πριν, ο Ιταλός μοναχός και ζωγράφος Fra Angelico ήθελε οι άγγελοι να κατεβαίνουν στη γη και να σερβίρουν το γεύμα στον Άγιο Δομήνικο και σε μοναχούς, όπως μαρτυρά το έργο του Η στέψη της Παναγίας. Την επόμενη, λοιπόν, φορά που θα υποκύψετε σε κάποια γευστική ατασθαλία, θυμηθείτε πως το φαγητό είναι θείο δώρο κι όχι γευστική αμαρτία!
Μαρία Αϊβαλιώτη
