Η Μυρτώ Αλικάκη στο Μαμά Πεινάω!

Από τη Μαρία Αϊβαλιώτη και τον Τάσο Αντωνίου,

Φωτογραφίες: Γιώργος Γεωργουλάκης

 

Γεννηθήκατε στο Παρίσι, τα γευστικά σας ερεθίσματα έχουν επηρεαστεί από το γεγονός αυτό;

Φαντάζομαι το γεγονός ότι η μαμά μου μαγείρευε ορισμένα πιάτα από τη γαλλική κουζίνα κι ότι γενικά είναι πολύ καλή μαγείρισα με κρητική καταγωγή, που συμβάλει κι αυτό, έχει σίγουρα επηρεάσει τις γευστικές μου συνήθειες. Αν και γενικά μου αρέσει το καλό φαγητό κι είμαι και πολύ εύκολη στις γεύσεις, δηλαδή δεν υπάρχει κανένα φαγητό που δεν τρώω.

 

Αγαπημένο φαγητό;

Πολλά αγαπημένα φαγητά ! Δεν είναι απλώς ότι τα τρώω, τα περισσότερα φαγητά μου αρέσουν, σε τέτοιο σημείο που όταν τρώω ένα συγκεκριμένο πιάτο, όπως γεμιστά, που τα προτιμώ χωρίς κιμά, με κουκουνάρια και σταφίδες, λέω ότι μπορώ να τρώω γεμιστά κάθε μέρα. Το ίδιο βέβαια λέω κι όταν τρώω μια ζουμερή μοσχαρίσια μπριζόλα ή ένα πιάτο από τη γαλλική κουζίνα, όπως φιλέτο με σάλτσα μπεαρνέζ.

Δεν έχετε όμως κάποια ιδιαίτερη προτίμηση;

Ομολογώ ότι προτιμώ το ψητό κρέας από το μαγειρευτό. Δεν συνηθίζω να προσθέτω κρέμα γάλακτος γιατί προτιμώ την τομάτα ή το κρασί στο φαγητό. Λαδερά και μαγειρεμένα λαχανικά είναι από τα αγαπημένα. Αν κι όλα μου αρέσουν, όπως είπα, μέχρι και πατσά τρελαίνομαι να τρώω, αν και πολλοί τον απεχθάνονται, Εμένα μου αρέσει και θέλω  επίσης να πηγαίνω στη Βαρβάκειο Αγορά για πατσά, γιατί είναι κι η ατμόσφαιρα που σε τραβά, αν και βέβαια έχω πολλά χρόνια να το κάνω.

Ποια κουζίνα ξεχωρίζετε;

Κουζίνα που λατρεύω είναι η Ασιατική ίσως γιατί κι η μητέρα μου, που δεν μαγειρεύει μόνο ελληνικές συνταγές αλλά πειραματίζεται με διάφορες κουζίνες, φτιάχνει κι ασιατικές σπεσιαλιτέ.

Αυτό όμως που με χαρακτηρίζει είναι ότι δεν είμαι προκατειλημένη και πάντα δοκιμάζω νέες γεύσεις.

Οι διατροφικές  σας συνήθειες ή κι ο δικός σας τρόπος μαγειρέματος που στηρίζονται;

Σίγουρα το ότι έχω ως μαμά μια καταπληκτική μαγείρισσα έχει συμβάλλει πολύ στο πώς μαγειρεύω εγώ.  Το ότι ως παιδί δεν έτρωγα φαγητά με ιδιαίτερα λιπαρά ή το ότι δεν είχαμε γλυκά στο σπίτι, νομίζω ότι συνέβαλαν καθοριστικά στο να μην αγαπώ ιδιαίτερα τα γλυκά και κυρίως την σοκολάτα και να μην μαγειρεύω κι εγώ με παχυντικά υλικά, αν και δεν είμαι οπαδός της υγιεινής διατροφής με την έννοια της αποστείρωσης , αφού όλα χρειάζονται. 

Μένετε στο κέντρο της Αθήνας. Ποιο είναι το εστιατόριο που συνηθίζετε να πηγαίνετε και συστήνετε;

Για πατσά συνιστώ το Αυτόφωρο. Για εκείνους που τους αρέσει η σούπα, την Ξύλινη Γωνιά, κοντά στη γειτονιά μου.

Ως κάτοικος του κέντρου λοιπόν, που πλέον το χαρακτηρίζει μια πολυπολιτισμική ταυτότητα, συχνάζετε σε εστιατόρια με ξένη κουζίνα;

Βεβαίως. Κι επειδή τρελαίνομαι για σούσι, πηγαίνω αρκετά συχνά σε ένα συγκεκριμένο γιαπωνέζικο εστιατόριο, που μετά από έρευνα, έχω καταλήξει ότι είναι το καλύτερο. Και σε ινδικά εστιατόρια πηγαίνω, αφού μου αρέσει ιδιαίτερα ο τρόπος που μαγειρεύουν τα όσπρια και τα λαχανικά και το ότι το κάρυ είναι κύριο συστατικό της κουζίνας τους. Μάλιστα μια φορά είχα φάει αρνί με φακές και κάρυ, κι όλο λεω πως θα επιχειρήσω να το μαγειρέψω κι εγώ.

Τι παρατηρείτε στο γευστικό τοπίο;

Θεωρώ ότι η ασιατική κουζίνα στην Ελλάδα είναι πολύ ακριβή σε αντίθεση με το εξωτερικό που είναι μια καθημερινή και κυρίως οικονομική συνήθεια. Εδώ δεν μπορείς να βρεις ένα καλό και φθηνό κινέζικο εστιατόριο κι είναι κρίμα γιατί εκτός από γευστική είναι κι υγιεινή κουζίνα.

Τι εκτιμάτε περισσότερο σε ένα πιάτο. Το στήσιμο, τη φαντασία, τα καλά υλικά ή το πόσο    αυθεντικό είναι;

Εκτιμώ έναν συνδυασμό πραγμάτων, δηλαδή τη σωστή αναλογία γεύσης, ποιότητας, ποσότητας και τιμής. Δεν είμαι από εκείνους που θα δεχτούν να πληρώσουν ένα σημαντικό πόσο για να φάνε μια απειροελάχιστη ποσότητα. Και με ενοχλεί τρομερά  αυτού του είδους η γκουρμέ πολυτέλεια, που μάλιστα για την εποχή μας, μου φαίνεται και λίγο ύβρις, όταν κάποιος μπορεί να δαπανήσει τόσα λεφτά για να φάει και συγχρόνως υπάρχουν συνάνθρωποί μας που δεν μπορούν να συντηρηθούν. Το δήθεν δεν με απασχολεί, προτιμώ τα αυθεντικά μέρη, όπως ένα κουτούκι ή ένα εστιατόριο όπου θα δοκιμάσω κάτι πραγματικά νόστιμο και που σέβονται τον πελάτη χωρίς να γίνεται αφαίμαξη χρημάτων. 

Μια εμπειρία σε εστιατόριο που πάντα θυμάστε;

Πριν από χρόνια, και συγκεκριμένα την περίοδο μετά τη γέννηση του πρώτου μου γιου, είχα παέι με τον άντρα μου σ’ένα πολύ καλό εστιατόριο, βραβευμένο μάλιστα, για να γιορτάσουμε τα γενέθλιά μου. Στο τέλος της βραδιάς, αν κι είχαμε παραγγείλει έναν ικανοποιητικό αριθμό πιάτων για 2 άτομα, ο σερβιτόρος, που τον διέκρινε μια άκρως ελιτίστικη συμπεριφορά, μας ρώτησε αν μείναμε ικανοποιημένοι κι εμείς απαντήσαμε ότι ακόμα πεινούσαμε. Ηταν πρώτη φορά που σκέφτηκα πως δεν μπορώ να εξηγήσω και να κατανοήσω την πολιτική αυτών των εστιατορίων κι ήταν τότε που είπα πως σε τέτοιου είδους εστιατόρια δεν μπορώ να ξαναπάω.

Μητέρα δύο αγοριών, δραστήρια γυναίκα. Πως αντιμετωπίζετε το ερώτημα «Τι θα φάμε σήμερα»;

Γενικά επειδή θέλω να πειραματίζομαι στην κουζίνα, να ξεφεύγω από στερεότυπα, και να φτιάχνω και πιάτα τύπου ασιατικής κουζίνας ή να χρησιμοποιώ υλικά όπως το γάλα καρύδας, δεν αντιμετωπίζω κάποια ιδιαίτερο πρόβλημα, επειδή στα παιδιά μου αρέσει το κάτι διαφορετικό. Αυτό που έχω καταφέρει είναι να μην παραγγέλνουμε συχνά  και να τρώμε έτοιμα φαγητά αν και δεν τους απαγορεύω κάτι διά ροπάλου. Όλα επιτρέπονται με μέτρο, μιας κι έτσι διατηρείται η αίσθηση ισορροπίας κι εκείνα δεν έχουν διατροφικά απωθημένα. Προτιμώ να μαγειρεύω εγώ σε καθημερινή βάση αν και δεν φτιάχνω πολύπλοκα φαγητά που απαιτούν ώρα. Τα παιδιά μου τρελαίνονται για κοτόπουλο, οπότε δημιουργώ πολύ με βάση το αυτό. 

Πρώην ιδιοκτήτρια ενός καφέ στα Εξάρχεια. Ποιό ήταν το κίνητρο για αυτό το επιχειρηματικό βήμα;

Όταν ήμουν πιο νέα και βρισκόμουν στην περίοδο του να κάνω οικογένεια και παιδιά, αποφασίσαμε με τον πρώην άντρα  μου να το τολμήσουμε.

Ομολογώ πως ήταν μια πολύ ωραία και δημιουργική εμπειρία. Απλά, κάποια στιγμή και για διάφορους λόγους, αισθάνθηκα πως δε μπορώ να ανταπεξέλθω σε όλα κι έτσι πήραμε την απόφαση να το αφήσουμε.

Μέσα από αυτή την εμπειρία, θα μπορούσατε να σκιαγραφήσετε το προφίλ του θαμώνα και ποιες είναι τελικά οι συνήθειές μας στον καφέ;

Αρχικά πιστεύω πως το είδος των πελατών που συχνάζει σε ένα συγκεκριμένο καφέ αντιπροσωπεύει την αισθητική του χώρου, αλλά και των γεύσεων. Θεωρώ οτι εμείς οι Έλληνες είμαστε λάτρεις του καφέ, αφού ο κρύος καφές είναι ελληνική δημιουργία,  ότι τον έχουμε αναγάγει σε διασκέδαση κι επιπλέον ακόμα συνεχίζουμε να συνδυάζουμε τον καφέ με το κάπνισμα. Βέβαια αν κι ο καφές είναι μια από τις συνήθειές μας, αρεσκόμαστε στις τυπικές γεύσεις και δεν συγκινούμαστε από κάτι το διαφορετικό, αν κι υπάρχουν τώρα ορισμένα μαγαζιά που πειραματίζονται. 

Πρωταγωνιστείτε σε μια παράσταση που πραγματεύεται το παιχνίδι της διεκδίκησης. Πιστεύετε πώς ο έρωτας περνά τελικά από το στομάχι;

Βέβαιως και το πιστεύω. Επίσης είμαι της γνώμης ότι το φαγητό είναι υποκατάστατο του έρωτα κι ότι τεράστιο ρόλο παίζει η σχέση του κάθε ανθρώπου με αυτό, σε σημείο που μπορεί έτσι να ανακαλύψουμε πολλά πράγματα και για τον εαυτό μας και για τον σύντροφό μας. Για μένα, όσο λιγότερη ανάγκη έχει κάποιος το φαγητό, σε υγιή πλαίσια βέβαια, τόσο πιο καλά αισθάνεται με τον εαυτό του γιατί και το φαγητό μπορεί να γίνει ένα είδος εθισμού και να αντικαθιστά άλλες ανάγκες. Κι επίσης παρατηρώ ότι ένας άνθρωπος  ανοιχτός και δεκτικός στις γεύσεις λειτουργεί με τον ίδιο τρόπο και στη ζωή του γενικότερα. 

Η Μυρτώ Αλικάκη πρωταγωνιστεί στην παράσταση Κέλυφος που παίζεται στο 104 Κέντρο Λόγου και Τέχνης καθώς και στο έργο Περιμένοντας τον Γκοντό που έχει ανέβει στο Θέατρο Τέχνης Κάρολος Κουν.

 

Δεν υπάρχουν σχόλια.

Αφήστε ένα σχόλιο

Το email σας δεν θα δημοσιευτεί.