Συνέντευξη με τον Πάνο Αμαραντίδη

Από τον Σταμάτη Νικηταρά,

Πάνος Αμαραντίδης. Δεν είναι λίγες οι τηλεοπτικές σειρές και εσχάτως οι μουσικές παραστάσεις που φέρουν τη σφραγίδα του… «Εμείς κι Εμείς», «Άκρως Οικογενειακόν», «Η ώρα η καλή», «Λατρεμένοι γείτονες» (Α κύκλος)· να πω κι άλλα; Θα μακρηγορήσουμε. Η ιδέα αυτής της συνέντευξης προέκυψε το καλοκαίρι, όταν όλη την ώρα έπεφτα πάνω σε ένα παλαιότερο σίριαλ του στο Mega, το «Η ώρα η καλή», και τον μνημόνευα: «Α, ρε Πάνο, η ώρα η καλή είναι για εσένα που με τις επαναλήψεις γεμίζεις τα ταμεία σου»!… και χαμογελούσα περιπαιχτικά! «Πάνε οι καλές εποχές», είναι η άμεση απάντησή του με τόνο απογοήτευσης και παραπόνου.

Ύστερα από μια σεζόν, λοιπόν, που και ο πλέον αδαής ‒δεν μπορεί!‒ θα έμαθε πώς τσιγαρίζονται τα κρεμμυδάκια (βλέπεις, το τηλεοπτικό αμόκ μαγειρικής ξεκινάει από τα πρωινάδικα και καταλήγει αργά τη νύχτα) και, ενόψει της προσεχούς τηλεοπτικής σεζόν, τι πιο επίκαιρο από μια συζήτηση για τηλεόραση και μαγειρική;

Πάνο πως εξηγείς αυτή την έκρηξη της τηλεοπτικής μαγειρικής;

Να σου διευκρινίσω πως εγώ και η μαγειρική δεν έχουμε ούτε είχαμε κάποια μεταξύ μας σχέση. Για να καταλάβεις, είμαι περήφανος που κατάφερα κάποτε να κάνω μια… μακαρονάδα με κέτσαπ. Όμως, για έναν περίεργο λόγο, τρελαίνομαι να βλέπω εκπομπές μαγειρικής, γιατί λατρεύω τις γεύσεις, το καλό φαγητό, και το κυνηγάω όπου αυτό κι αν βρίσκεται. Ο άνθρωπος που μαγειρεύει, για εμένα, είναι καλλιτέχνης και ο τηλεοπτικός μάγειρας όχι μόνο μαγειρεύει, αλλά πρέπει και να βρει έναν τρόπο να κάνει ελκυστικό το δημιούργημά του. 

Ποια πρέπει να είναι τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά ενός πετυχημένου τηλεμάγειρα;

Η μαγειρική του κίνηση και η ικανότητα επεξήγησης για κάθε αδαή σαν και του λόγου μου! Για να καταλάβεις, χωρίς να πω ονόματα, υπάρχουν αστέρες της μαγειρικής τους οποίους δεν μπορώ να τους παρακολουθήσω, γιατί μαγειρεύουν για τους ήδη μυημένους στη μαγειρική. Η ορολογία που χρησιμοποιούν και οι κινήσεις τους δε βοηθούν καθόλου κάποιον που δεν έχει ιδιαίτερες γνώσεις μαγειρικής. Όπως στο θέατρο και στη μυθοπλασία ο ηθοποιός υπηρετεί ένα συγκεκριμένο κείμενο και αυτό είναι ο πρωταγωνιστής, έτσι και στην τηλεοπτική μαγειρική ο μάγειρας υπηρετεί το φαγητό και όχι την επίδειξη του εαυτού του. Τις ικανότητες του μάγειρα πρέπει να τις καταλάβω μέσα από το ότι θα με κάνει να θέλω να μαγειρέψω κι εγώ τη συνταγή του. Δηλαδή, το είδα, το κατάλαβα, με έψησε ότι είναι νόστιμο και θέλω να το κάνω.

Μήπως η έκρηξη της τηλεοπτικής μαγειρικής είναι μια υπερβολή;

Ασφαλώς! Στην Ελλάδα ζούμε…

Την περίοδο της ευμάρειας θεωρείς πως η σπιτική μαγειρική είχε παραμεληθεί και την ανέδειξε η κρίση;

Και πάλι ασφαλώς! Μιλάς με έναν φανατικό τύπο που καθημερινά σάρωνε τα κάθε είδους ντελίβερι. Από κινέζικο, ινδικό, πολίτικο μέχρι αρμένικο και ό,τι άλλο μπορείς να φανταστείς. H μόνη προϋπόθεση ήταν να έχουν παπάκι και να το φέρνουν στο Παλαιό Φάληρο. Ακόμη κι εγώ λοιπόν, λόγω κρίσης, επέστρεψα στην οικογενειακή κουζίνα των τάπερ.

Δηλαδή, θες να μου πεις ότι δεν παραγγέλνεις πια;

Όχι, δεν μπορώ να ισχυριστώ κάτι τέτοιο! Το ελάττωσα πάρα πολύ, αλλά, όπως λένε, πρώτα φεύγει η ψυχή του ανθρώπου και μετά το χούι. Όσο ωραία κι αν μαγειρεύει η οικογένεια, δεν μπορεί να μου προσφέρει γεύσεις που βρίσκω σε κάθε λογής εθνικές κουζίνες που μου αρέσουν.

Ποιες κουζίνες σου αρέσουν δηλαδή;

Όλες!… Μέχρι και η εγγλέζικη, αν μπορούμε να μιλήσουμε για εγγλέζικη κουζίνα μιας και δεν υπάρχει (γέλια). Πεθαίνω για σούσι, μ’αρέσει πολύ η αραβική και η τουρκική κουζίνα, τρελαίνομαι για ιταλικά. Έχω ξεκινήσει από το Παλαιό Φάληρο για κάπου στα Κάτω Πατήσια, μόλις έμαθα ότι υπάρχει αιθιοπικό εστιατόριο στην Αθήνα! Τελευταία μου ανακάλυψη είναι η περουβιανή κουζίνα, που νομίζω ότι μετά το Λονδίνο θα γίνει μόδα και στη Αθήνα. Πρόκειται για κουζίνα που στηρίζεται στα θαλασσινά.

Από τις εκπομπές μαγειρικής ξεχωρίζεις κάποιες;

«Από την πόλη έρχομαι», για ευνόητους γευστικούς, συναισθηματικούς και νοσταλγικούς λόγους. Την περσινή σεζόν πέρασα καλά και με τη Ναταλία Δραγούμη και το «Μαμ» της. Αυτή η εκπομπή είχε μια αλήθεια που με άγγιξε. 

Αγαπημένος σου τηλε-σεφ;

Είμαι φαν του Αθηναγόρα Κωστάκου, ο οποίος τυγχάνει φίλος μου και τον ξέρω από τα πρώτα του βήματα, πριν από την τηλεόραση. Σπουδαίος μάγειρας – καλλιτέχνης. Είχα την ευτυχία πριν από λίγες ημέρες να μου φτιάχνει καταπληκτικές και μοναδικές δημιουργίες για ένα ολόκληρο τριήμερο στο εξαιρετικό εστιατόριο του ξενοδοχείου Bill & Coo στη Μύκονο.

Καλύτερο σενάριο ποια εκπομπή μαγειρικής θεωρείς πως έχει;

Και πάλι το «Από την Πόλη έρχομαι». Εκτός από εκπομπή μαγειρικής έχει και στοιχεία περιήγησης, με αποτέλεσμα να γνωρίζουμε την Κωνσταντινούπολη, τις γειτονιές της, τους ανθρώπους της κ.λπ. Σε αυτό το σημείο δεν μπορώ να μην αναφερθώ στον άνθρωπο που με έκανε πρώτη φορά να δω εκπομπή μαγειρικής με ενδιαφέρον: Ηλίας Μαμαλάκης. Κάθε φορά που παρακολουθούσα εκπομπές του, ταξίδευα στα μέρη όπου βρισκόταν και στις γεύσεις τους.

Ταινία με θέμα την μαγειρική που θα πρότεινες σε κάποιον να δει;

«Τζούλυ και Τζούλια» από το 2009. Η Άμυ Ανταμς και η Μέριλ Στριπ σε ρόλους food blogger και παραδοσιακής μαγείρισσας αντίστοιχα, σε μια κινηματογραφική ιστορία που αξίζει να δείτε.

Έχεις κάποια ιδέα να ρίξεις στο «τηλεοπτικό τραπέζι» μέσω αυτής της συνέντευξης; 

Στον τρίτο κύκλο της σειράς μου «Η ωρα η καλή» είχα βάλει την Κάρμεν Ρουγγέρη να παρουσιάζει εκπομπή μαγειρικής στην τηλεόραση με τον τίτλο «Άρωμα Ανατολής». Σου θυμίζει κάτι;

Άσε με να μαντέψω, κάτι για το οποίο δεν μας έχεις μιλήσει μέχρι τώρα, «Από την Πόλη έρχομαι».

(γέλια) Ακριβώς! Έξι χρόνια μετά είδα με πολύ χαρά να υλοποιείται με την Μαρία Εκμεκτσίογλου. Με μια σπουδαία διαφορά, η Κάρμεν στη σειρά μου μαγείρευε πολίτικα φαγητά μέσα σε μια κουζίνα, ενώ η Μαρία μαγειρεύει στις γειτονιές της Πόλης. Καταπληκτική ιδέα της παραγωγής.

Έχεις μια ιδιαίτερη σχέση με την εκπαίδευση ή είναι η ιδέα μου;

Κάθε άλλο! Είμαι 28 χρόνια καθηγητής, φιλόλογος στο δημόσιο λύκειο, και τα τελευταία χρόνια διδάσκω και σε δραματικές σχολές. Αυτή τη στιγμή διδάσκω στον ΙΑΣΜΟ και είμαι ευτυχής τόσο για το επίπεδο των μαθητών μου όσο και για τους εξαιρετικούς μου συναδέλφους.

Η συνέντευξη σιγά σιγά τελειώνει, τι θα παραγγείλουμε;

Δεν θα παραγγείλουμε· έχω στο ψυγείο τρομακτικά σουτζουκάκια σμυρναίικα με ατζέμ πιλάφι.

Εσύ τα μαγείρεψες;

Όχι! Τη λένε Μαίρη, η γιαγιά της ήταν από την Σμύρνη, και χαίρομαι που είναι φίλη μου.

Εντάξει, θα φάω!

 

Δεν υπάρχουν σχόλια.

Αφήστε ένα σχόλιο

Το email σας δεν θα δημοσιευτεί.