Από την Άννα Ευθυμίου,
Το εστιατόριο Brand 158 είναι πολύ διαφορετικό από κάθε άλλο εστιατόριο στις ΗΠΑ. Κι αυτό γιατί πολιτική του εν λόγω εστιατορίου στο Los Angeles είναι… η άρνηση του φιλοδωρήματος για τους σερβιτόρους. “Θέλουμε να σταθεροποιήσουμε τη ζωή των σερβιτόρων έτσι ώστε να μπορούν να επικεντρωθούν στον πελάτη” συνεχίζει ο ιδιοκτήτης Gabriel Frem. “Αν έρχονται να δουλέψουν και δεν ξέρουν εκ των προτέρων πόσα χρήματα θα κερδίσουν αυτήν την εβδομάδα, θα δημιουργηθεί ένταση η οποία τελικά θα περάσει και στον πελάτη”.
Στην Ευρώπη (και ειδικά στην Ελλάδα) δεν ακούγεται τόσο ασυνήθιστη αυτή η πολιτική, μιας και επαφίεται στον πελάτη το αν θα δώσει φιλοδώρημα ή όχι. Στις ΗΠΑ, αυτή η “τάση” φαίνεται ότι μόλις ξεκινάει, με αποτέλεσμα πολλά εστιατόρια να αυξάνουν τις τιμές ή να περιλαμβάνουν έξτρα χρέωση για την εξυπηρέτηση. Στην περίπτωση του Brand 158, τίποτα από αυτά δεν ισχύει.
Μάλιστα, αν κάποια μέρα δεν έχει πολύ δουλειά στο εστιατόριο, ο Gabriel δεν αφήνει τους σερβιτόρους να φύγουν νωρίτερα. Οι πιο geeks από αυτούς εξασκούν τις γνώσεις τους στις δημόσιες σχέσεις, αφού αναλαμβάνουν να κάνουν posts στα social media, ενώ οι άλλοι βοηθούν στα catering που αναλαμβάνει το εστιατόριο.
Εκτός από την απαγόρευση του φιλοδωρήματος και την 360ο εκπαίδευση του προσωπικού, ο ιδιοκτήτης έχει υιοθετήσει άλλη μια καινοτομία: κανείς δεν πληρώνει με μετρητά. Μόνο με πιστωτική κάρτα, εκτός σπανίων εξαιρέσεων, τις οποίες χειρίζεται ο υπεύθυνος του εστιατορίου. Εκτός του ότι είναι ανθυγιεινό ένας bartender να πιάνει με τα χέρια του μετρητά για να πληρωθεί και την επόμενη στιγμή να στύψει λεμόνια, είναι επικίνδυνο οι υπεύθυνοι να μεταφέρουν τσάντες γεμάτες μετρητά στην τράπεζα γιατί μπορεί να τους ληστέψουν, όπως υποστηρίζει ο Gabriel.
Τι κι αν πολλοί χαρακτηρίζουν τον ιδιοκτήτη του εστιατορίου ιδιότροπο; Ο ίδιος απλώς απαντά ότι το μόνο που θέλει να κάνει είναι να πουλάει σαλάτες, πίτσα και παϊδάκια χωρίς να παίρνει μετρητά.
