Εκατόν είκοσι έξι συνταγές, οι πλέον αντιπροσωπευτικές απ’ όσες συνηθίζουν οι Μοναχοί του Αγιώνυμου Όρους, από τη δίαιτα των οποίων αποκλείονται τα κρέατα, λευκά και κόκκινα. Οι μοναχοί του Αγίου Όρους επί διακόσιες ημέρες τον χρόνο νηστεύουν, οπότε ανάλογο είναι και το διαιτολόγιό τους. Ο συγγραφέας, απευθυνόμενος στους αναγνώστες του, τονίζει πως ότι επιδιώκει είναι να δείξουν περισσότερη προσοχή στην παραδοσιακή κουζίνα των Ελλήνων, τη λεγόμενη Μεσογειακή. «Στα φαγητά που παρασκεύαζαν και έτρωγαν οι γονείς μας και οι πρόγονοί μας. Αυτή είναι η Αγιορείτικη κουζίνα, που έμαθα να μαγειρεύω επί τριάντα τρία χρόνια.
Το πλήρως εικονογραφημένο βιβλίο επιμερίζεται σε τρία μέρη: α) ψάρια, β) όσπρια και λαδερά, και γ) μαλάκια και οστρακόδερμα. Προηγούνται των συνταγών δύο κείμενα, υπό τύπον εισαγωγής, του Θεόδωρου Ιωαννίδη και Θανάση Γεωργιάδη, και ακολουθεί ένα επίμετρο (Το Αγιώνυμον Όρος), κατατοπιστικό για τον αναγνώστη που δεν γνωρίζει το Περιβόλι της Παναγιάς. Καλογηρικά άσματα, πατερικά κείμενα, παροιμίες και λοιπά ψυχωφελή παρεμβάλλονται ανάμεσα στις συνταγές, διανθίζοντάς τες καταλλήλως.
Λίγα λόγια για το συγγραφέα
Ο Αγιορείτης μοναχός Επιφάνιος, ο Μυλοποταμινός, αφού εγκαταβίωσε για αρκετά χρόνια στην Ιερά Μονή του Αγίου Παύλου, αποφάσισε, το 1990, να συνεχίσει τον μοναστικό του βίο στο Ιερό Κάθισμα του Αγίου Ευσταθίου – Μυλοπόταμος, μετόχι της Ιεράς Μονής Μεγίστης Λαύρας
Από παλαιότερους Αγιοπαυλίτες μοναχούς είχε την τύχη να διδαχθεί το βυζαντινό μέλος, έγινε καλός ψάλτης και ταυτόχρονα επιδόθηκε στο διακόνημα του μαγείρου. Σήμερα είναι περιζήτητος αρχιμάγειρας.
Στον Μυλοπόταμο, με συνοδεία του μοναχού Ιωακείμ, ανέλαβε την κοπιαστική προσπάθεια αναστύλωσης του ιστορικού κελιού δίνοντάς του νέα ζωή. Ταυτόχρονα, με απόλυτο σεβασμό στη μακραίωνη παράδοση, κατά το έθος των παλαιοτέρων, φύτεψε αμπελώνα και έχτισε οινοποιείο.Σήμερα ζει και μονάζει στον Μυλοπόταμο Αγίου Όρους και ασχολείται με την μαγειρική και παράγει τα επώνυμα βιολογικά κρασιά Αγίου Όρους, Μυλοπόταμος.
